Posts Tagged ‘Artwork’

Lady ”I have no sence of art” Gaga bijna bekender dan de readymade (object trouvé)-maker Marcel Duchamp.
Weet wederom een aardig relletje te veroorzaken. Dit keer niet in muziek land en geen boze moeders, geen acties in ondergoed.. Nee, dit keer neemt ze de kunstwereld op de hak!

Mevrouw neemt het super bekende werk van dadaïst Duchamp als voorbeeld. Jat tijdens een shoot voor Vogue Hommes in Japan een als decoratiemateriaal gebruikt urinoir. En schrijft gezellig in de binnenkant :

“I’m not fucking Duchamp but I love pissing with you.”

Het werk getiteld  “Armitage Shanks,” is onderdeel van de show “Inside/Out” London’s SHOWstudio.com gallery.
En is ook nog eens te koop.. We weten allemaal dat ”alles” dat ze aanraakt veranderd in goud,  en boze tongen rollen in kunstland al.. Woede, en agressiviteit in de kunsthandel en verbaasdheid van critici. Maar echt Gaga, wie neem je nou in de zeik?!

Even een klein kunstgeschiedenis lesje voor de mensen die niet zo fris zijn vandaag;
Marcel Duchamp was een Frans kunstenaar. En was de allereerste die een (industrieel) voorwerp als een kunstwerk presenteerde; Ready Made. En deed het ietsje eerder.

Fontain uit 1917.

Begin vorige maand lag er ineens een mailtje in onze wonderschone inbox,
collabo team en metgezellen Andrew Strasser (die overigens zelf een gehele blogpost waardig is!!) die de visuals in elkaar zet en illustrator en beeldend kunstenaar Sandra Chi hebben het Shitface project op poten gezet.
Of het loopt? Ja zeker!! Of ze willen antwoorden? Nah, niet echt.

- Hello, talented underground?! Who are you?
SHITFACE IS THE WORD YOU SEE BEFORE YOU BLACK OUT. AT THE MOMENT IT’S VERY EXCLUSIVE. WE ARE BEING SELECTIVE ABOUT OUR CLIENTS AND HAVE HAD TOO MANY OFFERS.
THERE ARE TWO PEOPLE BEHIND IT – SANDRA CHI ON ILLUSTRATIONS AND ANDREW STRASSER ON DIGITAL FUCKERY.

-Finished artschool? Have jobs?
BOTH OF US WORK IN THE INDUSTRY.  IF YOU GOOGLE US YOU WILL SEE SOME OF OUR HIGH END CLIENTS IN FASHION MAGAZINES AND THE PAGES OF ROLLINGSTONE MAGAZINE, MTV ETC.

-And you guys are inspired by?
WE’RE INSPIRED BY THE VACANT UPPERCRUST

-You guys started a collabo, with you doing visuals,
does this mean you guys do things at parties or artshows?
AT THE MOMENT WE HAVE ONLY DONE VISUALS AT NEW YORK EAR AND EYE FESTIVAL 2010 CURATED BY TODD PENDU AT KNITTING FACTORY IN BROOKLYN, NY. IT WAS A TOTAL SHITSTORM
THE VISUALS ARE BEST SUITED FOR BACKGROUNDS AT FASHION SHOWS, LARGE CORPORATE EVENTS. JUST THE DARKEST MOST ILL INTENDED EVENTS.

Based on the 32sec YouTube video.
-Does the artwork speaks for itself or has it happen to be a story in it?
THE WORLD OF SHITFACE YOU TUBE THAT HAS SURFACED IS ONLY THE FIRST DRUNKEN GLIMPSE OF WHAT IS TO COME.  WE ARE DEVELOPING MATERIALS to the effect of a pornographic drunken Disney.

-How’s it going exhibition wise? Selling things?
THE WORLD OF SHITFACE WILL HAVE A FULL LINE OF MERCHANDISE
-Future plans how about that?
WE ARE PICKING THROUGH OUR CLIENTS TO SEE WHICH RUNWAY SHOWS AND MUSIC FESTIVALS WE WILL BE ATTENDING

Last but not least,
-So deep deep underground? No website? No nothing?
THERE’S NOT MUCH ELSE THAT WE CAN REVEAL AT THE MOMENT. WE ARE KEEPING A LOW PROFILE SO THAT THINGS MOVE AT A COMFORTABLE PACE

Ja hoor, Damien Hirst siert het nieuws weer eens!
Hij bezet deze keer geen grote art-bubbel (zie docu ‘The Great Art Bubble onderaan post) of brengt een vis op sterk water.
Nee, dit keer heeft hij het voorzien op een heuse kennel voor zwerfhonden. De rockster onder de kunstenaars is er al achter aan gegaan. Het bod voor het vrijstaande bakstenen Royal Parks-pand gelegen in het immer sjieke Hyde Park ligt er al. Napoleon zat er al voor Hirst zijn tijd, die sloeg er munitie op dus een beetje laat issie wel. En geschiedenis heeft het pand ook al geschreven. Sja, en dan is Hirst er ook nog eens zomaar niet! Het bod moet nog geaccepteerd worden.  De blauwdrukken voor de verbouwing liggen er al. In het pand hoopt hij de crème de la crème van zijn eigen collectie aan kunstobjecten tentoon te kunnen stellen, hoe bedoel je macho gedrag?

Toch lief van die bebrilde meneer dat ‘ie het met ons wil delen. De namen binnen zijn collectie zijn niet de minste, Tracey Emin, Frances Bacon, Andy Warhol en  Jeff Koons. De vraag is alleen, waar moeten die honden dan heen? Om fair te blijven naar jullie lezers toe, hij onderneemt dit plan niet alleen maar samen met architect Mike Rundell.

Of het zeker is dat ze de kennel gaan betrekken is het niet. De directrice van de naastgelegen Serpentine Gallery heeft haar oog er ook op laten vallen.

Een beetje egocentrisch is het wel.
Maar mochten de plannen door gaan, het topstuk van de collectie moet zijn eigen werk ‘For The Love of God’ worden, de alle records verbrekende met diamanten ingelegde schedel. Die hij achteraf helemaal niet zelf blijkt gemaakt te hebben.

Nou meneer Hirst, we horen het wel wanneer je er klaar voor bent.
Of je bod wordt geaccepteerd en hoe de verbouwing verloopt.
Hou je ons op de hoogte?
Wellicht dat het een tripje naar Londen waard is.

Oh en trouwens: Voor de liefhebber, mijn referentie naar de  docu ‘The Great Art-Bubble’ van Ben Lewis voor BBC met een glansrol voor Damien Hirst is nog steeds te zien via Avro’s Close-Up ..

Ronddolende mannen met oerblikken in hun ogen op zoek naar een strak kutje komen verzadigd en bezweet weer naar buiten. Gordijntjes gaan dicht en deuren gaan open. Ik vind dat hoerengebeuren toch wel een fascinerend iets. Begin me ook steeds meer af te vragen hoe het zou zijn om als hoerenloper in iemand anders zijn kwakje te roeren. Ik bedoel, je weet dat die vrouwen continu met hun benen wijd liggen. De een na de ander..

Twee weken lang ben ik de trotse bezitter van een huis op de Wallen. Fietsen kun je er amper, door die smalle volle straatjes. Toch trap ik keihard door. Een moeder met haar kind aan de hand kijkt wat verschrikt op als ik iets te hard voorbij fiets. Even later rijd ik een Irakees bijna van zijn sokken.
Mannen lopen af en aan, hier in de Rosse Buurt. Sinds ik van mijn buurman (eigenaar van een sexvideo-toko) hoorde dat mannen elke 7 seconden aan seks denken, vind ik dit gegeven goed verklaarbaar.
 Ergens in deze gestructureerde seks chaos moet toch ook wel een artwork-stukje los te peuteren zijn..
Ik kom via een aantal flyers terecht bij het werk van Simon Wald-Lasowski, een 29-jarige kunstenaar die zichzelf nog geen kunstenaar noemt maar het stiekem wel al is. Hij neemt zichzelf niet al te serieus maar zijn gelukkig werk wel. Het blijkt een man met zeer divers en vaak erotisch beladen werk.

Zo ook de series ‘Pussyface’ (2007) en ‘Dirty Mind’ (2010). Op de foto’s mannen in stereotype ‘mannensettings’. Strak gefotografeerd met weinig poespas. Het doel van zijn werk is simpelweg een glimlach op de toeschouwers gezicht toveren. De immense vagina over het hoofd van deze man is volgens de heer Wald-Lasowski nogal taboe.

Typisch dat ik juist hierbij terecht moet komen nu ik al die dames vanuit de woonkamer in goedkope spandex setjes zie staan. Vagina’s, kutjes en poesjes zijn taboe?
Ik begin me toch wel sterk af te vragen of deze jongeman ooit wel eens op de Wallen is geweest..

Onze artwork-blogster @jackyhijstek is momenteel met vakantie in Berlijn, en omdat we haar heur vakantie van harte gunnen blogt ze deze week even niet. Maar een week cultuur laten liggen is natuurlijk een doodszonde, dus laten we gewoon een virtueel rondje met haar meelopen. Het is nogal een cultureel typje, dus ze kan ons mooi wegwijs maken en plekjes laten ontdekken waar we zelf niet al te snel opkomen.

Laten we eens beginnen op Alexanderplatz. Een kaal en tochtig plein met stampzaken zoals de New Yorker en Saturn. Maar ook het plein van een icoon dat je vanuit de hele stad ziet staan; de door de DDR-regering als pronkstuk gebouwde tv-toren. Op enkele Russiche torens na het hoogste gebouw van Europa. En hoe achterhaald hip, het restaurant dat erbinnen huist draait elke 30 minuten. Dus als je naar binnen gaat niet alleen een bakje troost bestellen, maar zorgen dat je er minimaal een uurtje ziet om het uizicht langs je te zien trekken. Ook het Rotes Rathaus, ofwel rooie raadhuis, dat aan het plein ligt is de moeite waard. Eén van de weinige gebouwen van voor de oorlog die de slooplust van de op wraak beluste Sovjetten overleefd heeft tijdens WOII.

Artsyfartsy als Jacky is neemt ze de eerste de beste metro naar een museum. En een hele mooie, namelijk het Hamburger Bahnhof. Zoals de naam al doet vermoeden is het ooit gebouwd als schitterend station, maar sinds dat sloot heeft het diverse functies gediend. Momenteel huizen er de grootste artiesten der aarde, zoals Andy Warhol, Roy Lichtenstein en Richard Long, en vinden er wisselende tentoonstellingen plaats. Eigenlijk ben je niet in Berlijn geweest als je er geen bezoekje aan hebt gebracht.

Na een paar uur je ogen uitgekeken te hebben is het tijd voor wat frisse lucht. Geen betere manier om dat te doen dan even lekker een rondje te window-shoppen. We laten de welbekende stampzaken die je in elke willekeurige stad tegenkomt achter ons en pakken een trammetje naar de Kastanienallee. Goeie 2^e hands shops gaan er hand in hand met trendy shops in nieuwigheid. Voor een leuk shirt, pattas of vinyl kom je al gauw daar terecht. Ook voor een goedkope brunch trouwens. Er zitten genoeg zaakjes die een bepaald Berlijns principe volgen; geven wat je het waard vindt. Ofwel je graait wat broodjes en beleg van een buffet en betaalt wat je kunt/wilt missen. Ideaal voor de schrale student die z’n honger wilt stillen. Jacky is zo’n studente, dus die zit nu waarschijnlijk aan n kaiserbrötchen met wurst.

Dit was het voor nu, maar houd het blog in de gaten, want na een dagje museum en shoppen is het nachtleven aan de beurt bij de volgende blog-entry.