Harmony Korine is de regisseur van onder andere een drietal opmerkelijke films. Gummo, Julien Donkey-Boy en Mister Lonely zijn z’n meest bekende full-length creaties. Korine is tevens de schrijver van de alom bekritiseerde films Kids en Ken Park, die allebei hetzelfde punt van kritiek hebben. Te veel jong bloot.  Korine is dan ook een meester in het opleggen van een ongemakkelijk gevoel aan zijn kijkers. Er hangt een sinistere sfeer over zijn films heen met voice-overs die niets anders doen dan je kut laten voelen. De personages zijn allemaal van lotje getikt en de verhaallijnen zijn op geen enkele manier te volgen. Korine waarschuwt zijn potentiële toekomstige toeschouwers dan ook in zijn interviews – als je zo’n cynisch type bent die de bioscoopzaal vaak verlaat, begin dan maar gewoon helemaal niet aan zijn films. Bespaart je geld en tijd, een win-win situatie.

Gummo, zijn eerste creatie die hij uitbracht toen hij nog maar negentien was, geeft een kleine impressie van een door een tornado getroffen stad in Ohio. De tieners in Xenia vermoorden katten, euthaniseren bejaarden, snuiven luim, doen aan armpje drukken, scheren hun wenkbrauwen af, plassen over passerende auto’s heen, ondergaan chemotherapie en doen nog vele naardere dingen dan dit, soms begeleid door folk ballades en dan weer door blackmetal als Burzum. En het zal dan wel klinken als een kutfilm, ik weet het eigenlijk wel zeker, toch heeft de film iets magisch. Gummo is één lange, slechte trip – je wilt het liefst dat het zo snel mogelijk over is maar het gaat niet. Julien Donkey-Boy is net zozeer een opstapeling van mindfucks. De laatste genoemde film Mister Lonely vertelt het verhaal van een Parijse Michael Jackson look-a-like die intrekt bij een Schotse Marilyn Monroe look-a-like (gespeeld door Samantha Morton), die in een commune samenwoont met een Charlie Chaplin en een Shirley Temple impersonator. Niet te ontkennen dat dit een interessante basis is voor een plot. Als er een plot bij was komen kijken..

Harmony Korine is een tijdje stil geweest maar hij is weer terug van weggeweest. Hij neemt weer de Gummo weg en heeft nog geen twee maanden geleden zijn film Trash Humpers uitgebracht – een film gemaakt met een handheld video camera over een bende gestoorde cult-freaks uit Tennessee. Er wordt niet gesproken in de film, op de scenes na waar de personages dansen en zingen. Zijn intentie met deze film was zoveel mogelijk mensen te irriteren. Hij omschrijft zijn film zelf als “het gevoel dat je krijgt na het snuiven van een ijsblokje.”. Het is een gevoel dat ik liever niet wil kennen, maar waarschijnlijk niet zal kunnen weerstaan en het toch zal proberen, zeker omdat de film door al is vergeleken met werk van Werner Herzog, Lars von Trier en de fotograaf William Eggleston door de nodige recencisten, ook al waren het recencisten van het “Harmony Korine Fan Forum”. Trash Humpers zal rond mei in de bioscoop verschijnen, maar waarschijnlijk niet in een heleboel zaaltjes in ons land. Laten we maar hopen dat de film wordt opgepikt in de grotere steden in zodat we ons allemaal een uurtje of twee heerlijk ongemakkelijk kunnen voelen. Voor meer informatie over de film kan je terecht op Trashhumpers.com en als je geïnteresseerd bent die recensies zelf te lezen kan je terecht op Harmony-Korine.com. Door Truant @IMMYFU.