Archive for the ‘Interviews’ Category

VALTIFEST, MEESTERWERKEN, MUZIEK EN MODELLEN

Richard Cameron is een begenadigd mens, hij maakte vele jaren muziek met zijn kompaan Arling (Arling & Cameron) en won daarmee de prestigieuze Pop Prijs. De jaren ‘90 rage Easy Tune is mede dankzij hem een ware wereldstroming geworden, daarna volgden jaren van veel muziek die vooral voor films als The Spy Who Shagged Me en tv series als de Soprano’s gebruikt werd. Richard besloot als een van de eerste Nederlanders naar Berlijn te verhuizen en daar een nieuw bestaan op te bouwen. De laatste twee jaren zijn roerige jaren geweest voor Cameron waardoor hij stappen heeft genomen die door dromen werden ingefluisterd. Richard staat aankomende zaterdag op Valtifest, niet met muziek maar met iets heel anders. En, ohja, hij opent een schilderijen expositie in de Chiellerie in Amsterdam deze week. Joost van Bellen hoorde hem honderduit.

JVB: Hallo meneer Cameron! Of mag ik Richard zeggen?

RC: Jij mag Richard zeggen.

JVB: Hoe gaat het? Waar ben je? wat ben je aan het doen buiten dit interview?

RC: Ik bereid me voor op de 8 uur lange reis in een busje vanuit Berlijn naar Amsterdam met al m’n schilderijen voor de expositie.

JVB: En wat zie je om je heen nu?

RC: Ik zit in m’n muziekstudio en ik zie een paar spinnenwebben, lang niet meer geweest…

JVB: Ah, daar komen we zo op terug, maar eerst: Je hebt een opening aankomende vrijdag met echte kunst. Hoe kwam je tot schilderen?

RC: Het schilderen kwam tot me in een droom, dat is geen grap. Ik droomde dat ik schilderde en later in de week nogmaals, dat leek me een soort teken. Ik ben namelijk erg bijgelovig.

JVB: Ik droom wel eens dat ik vlieg, maar ga dat dan niet proberen… Wat was het verschil?

RC: Ik droom ook dat ik vlieg maar er zijn helaas geen winkels waar je een persoonlijk vliegpakket kan kopen, niet bij mij om de hoek althans.

JVB: Maar wat gebeurde er na die dromen? Ben je meteen spullen gaan kopen?

RC: Ik ging naar de lokale schilderswinkel en vroeg om spullen die je nodig hebt om een schilderij te maken, ik had namelijk geen idee wat je daar precies voor nodig hebt. Dat vonden ze gek genoeg een vreemde vraag maar ze hielpen me vriendelijk.

JVB: En toen? Jij 500 euro lichter en naar huis?

RC: Het was geloof ik 43 euro totaal, maar inmiddels tegen de 10.000.-. Het eerste schilderij dat ik maakte was van jou en het was, ook tot mijn verbazing, een topschilderij alsof ik nooit iets anders gedaan had…

JVB: Met het inmiddels beroemde murene handje! (hand van JVB leek op een murene vis!)

RC: Inderdaad, handen zijn een specialiteit van me. Ik heb geloof ik de daarop volgende weken elke dag minstens 1 schilderij gemaakt met wisselend succes maar toch een goede gemiddelde kwaliteitsscore. Inmiddels heb ik er meer dan 80 gemaakt, in 10 maanden.

JVB: Hoeveel kost zo’n werkje nou van ons dure geld?

RC: Ik mag niet over geld praten hebben ze me gezegd. Mijn vrouw en Ruud v/d Peijl doen de zaken. Godzijdank. En ze hebben een pinautomaat op de opening dus je kan gelijk kopen!

JVB: Kijk, een professional! Dat doe je goed. Je hebt, hopelijk tijdelijk, je muziek carrière in de wilgen gehangen, wat kwam er eerst: stoppen met muziek of beginnen met schilderen?

RC: De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik nog wel af en toe muziek maak… Op dit moment bijvoorbeeld samen met Arling een soundtrack voor een intellectuele Hollywood film genaamd Hollywood Sex Wars. Maar toen ik vorig jaar augustus begon met schilderen had ik het even gehad, want ik was met A&C bezig aan een megalomaan project genaamd Supermodel.

JVB: Wat was dat? Wat gebeurde er?

RC: Dat project ging aanvankelijk erg voorspoedig. Ons plan was om een plaat te maken met 12 supermodellen, de échte uit de 70s, 80s en 90s. We kregen al snel contact met een Nederlands model dat Marpessa heet en die in de 80s mega beroemd was. Zij vond ons idee zo leuk dat ze gelijk haar vriendinnen ging bellen… Naomi Campbell, Carla Bruni, Yasmin Le Bon, Eva Herzigova, Pat Cleveland, Veronica Webb, etc.

JVB: Toen ik de naam Naomi Campbell hoorde vallen dacht ik meteen: OEI! Dat kan niet goed gaan. Ik dacht: dat gaat je honderdduizenden euro’s en 10 hartaanvallen bezorgen. Want allereerst, gouden regel bij mevrouw: She doesn’t fly commercial… Dus privé jets naar jouw studio en de vliegvelden 24 uur per dag open houden voor haar alleen. Ik heb dat eerder mee gemaakt, in Wenen, voor een AIDS benefiet nota bene!

RC: Zover is het gelukkig niet gekomen.

JVB: Nee, GODZIJDANK niet!!!

RC: De teller stopte bij 30.000 euro en ik had alleen een lichte burn out… En ze vliegt nou eenmaal niet met commercial airlines. Wie kan het haar kwalijk nemen ?

JVB: Ik! Ik vind het een over het paard getild idioot leugenachtig intens naar kut wijf, pardon my French!

RC: Ik heb Naomi niet ontmoet, maar Eva Herzigova hebben we mee opgenomen onder andere en die is erg aardig. Ik vond de modellen over het algemeen zeer interessante vrouwen.

JVB: Dat klopt! Interessant zijn ze zeker, maar zijn sommigen niet ook heel erg niet van deze wereld? Dus is daar wel mee te dealen?

RC: Sterk en intimiderend dat zijn ze wel, maar dat moet je geloof ik ook wel zijn anders lopen ze over je heen in die wereld.

JVB: En liepen ze over jullie heen? Hadden jullie nog wel het roer in handen?

RC: Ik kan je een klein voorbeeldje geven dat het vooroordeel ontkracht. De verhalen over onmogelijke bitches en diva’s kennen de lezers wel uit de krant.

JVB: Vertel!

RC: Met Eva zaten we in een studio in London die me was aangeraden door vrienden van me: ‘een heel coole studio in een heel hippe wijk en ook niet te duur’… Toen we aankwamen bleek het een oefenruimte gebouw te zijn in de wijk Shoreditch. De beste tijd hadden ze nooit gehad en het was een ongelofelijke vieze troep.

JVB: Oei! En daar moest Eva Herzigova haar ding komen doen?

RC: Ja, er was maar 1 functionerende microfoon en ook maar 1 hoofdtelefoon die het deed, bovendien was de engineer een leerling en moest ik hem uitleggen hoe Protools werkt.

JVB: Ayayay! En Eva? Die werd hysterisch en rende gillend weg?

RC: Nee! Eva kwam te vroeg (!) en we waren nog middenin de schadebeperking en dus ook behoorlijk gestrest. Eva was echter de kalmte zelf. Ze bleef glimlachen en vond het allemaal erg Rock&Roll.

JVB: Dat glimlachen kan plastische chirurgie zijn natuurlijk!

RC: Nee, de avond tevoren was ze al ‘gewaarschuwd’ voor de studio door Chris Martin van Coldplay. Het ging dus gelukkig allemaal goed en we hebben na de sessie nog heerlijk geluncht in haar favoriete privé club/restaurant op Portobello Road. Met andere woorden: modellen zijn wel wat gewend en zeer profi.

JVB: Maar waarom  ben je gestopt met muziek maken toen? Je hebt die Popprijs ooit gewonnen, jouw muziek is te horen in talloze films en commercials, je was BIG IN JAPAN… Waarom?

RC: Ik had gedacht dat de platenmaatschappijen in de rij zouden staan en dat de sponsoren ons het geld achterna zouden smijten omdat de Supermodel plaat natuurlijk een top idee was. Mijn meest commerciële idee ooit… Maar er gebeurde helemaal niks. En toen zonk de moed me in de schoenen want als je met zo’n plaat al geen financiering kunt krijgen met wat dan nog wel?

JVB: Ik begrijp het… Vertel eens iets meer over je kunstwerken, wat is het? Waarom maak je portretten en geen abstracte werken of stillevens?

RC: Het zijn portretten van mensen die ik ken, de meesten persoonlijk, sommigen alleen van horen zeggen. En portretten omdat je dan gelijk kan herkennen of het is gelukt. Ik ben ook geen fan van abstract, eerlijk gezegd.

JVB: Dus portretten zodat je meteen ziet of je het goed gedaan hebt? Geen onzekerheid, maar duidelijkheid?

RC: Inderdaad. Als ik en boek lees wil ik ook geen ‘open einde’, zeg maar.

JVB: Even cliché rot vraag: Wat is de diepere laag, of zijn de diepere lagen die we moeten ontdekken? Waar is de verdieping in je werk?

RC: De diepere laag zit er in maar dat heeft te maken met de natuur van het schilderen.

JVB: Hoe bedoellu?!

RC: Ik zoek hem dus niet maar hij wordt me als het ware aangeboden.

JVB: Het schilderen an sich, de daad… is zeg maar het kunstwerk? En niet het resultaat?

RC: Ik werk meestal vanaf een foto, en op de foto kan de persoon glimlachen maar als ik schilder gebeurt het soms dat er een andere uitdrukking ontstaat. Het heeft echt iets magisch. Daarvoor hoef je als schilder dus niks te doen, gewoon schilderen.

JVB: Vertel eens over de mensen die je portretteert… En wie is die bebrilde cougar die zo wulps aanwezig is? Is zij je muze?

RC: Ah, je bedoelt Karin. Ze is m’n vrouw, al 27 jaar.

JVB: En waarom schilder je haar zo vaak? Is zij je Gala van Salvador Dali?

RC: Ze is inderdaad m’n muze en, zonder ironie, m’n wederhelft zoals dat zo mooi heet. Dus Gala van Dali, waarom niet. Of June van Helmut Newton, da’s iets treffender denk ik. Beter dan Mevr. Picasso.

JVB: En hey Richard, vrijdag is je opening in de Chiellerie… En de dag erop is het Valtifest… Wat ga je daar doen?

RC: Ik kom in de gedaante van een Russisch Orthodoxe monnik. Hij probeert de jonge mensen te interesseren voor zijn geloof. Maar jonge mensen hebben geen geduld dus hij heeft een manier bedacht om heel snel iconen te maken, normaal doe je daar maanden over.

JVB: Hoe dan?

RC: Hij gebruikt een ‘moderne’ techniek, genaamd Polaroid. Daarmee maakt hij foto’s van geprefabriceerde iconen waar je je hoofd doorheen kan steken. Sneller kan niet!

JVB: Ha, super!

RC: De Polaroid zegent hij vervolgens en die kan je dan als aandenken aan je bekering meenemen. Voor een kerkbelastingsvergoeding van €5,-.

JVB: Valtifest heeft als thema: ITS A RELIGION… Wat heb je zelf met religie?

super!

RC: Ik heb niks met religie.

JVB: Waarom niet?

RC: Breek me de bek niet los! Ik kan niet geloven dat volwassen mensen die sprookjes geloven. En dan ook nog kwaad worden als je ze niet serieus neemt.

JVB: Hallelujah! Okay, laatste vraag, een hele makkelijke…: Als je God zou zijn, wat waren dan de 3 allereerste dingen die je zou doen?

RC: Ik zou mezelf afschaffen.

.

Richard Cameron is tijdens Valtifest  te vinden naast Tienies Kneuter Kerk.

Aankomende zaterdag op het Rauw Lab Goes Disco op Mysteryland staat de ubercoole Londenaar Rory Phillips te draaien, iets waar de Rauw crew gigantisch naar uitkijkt. Tijdens het Rauweekender en SuperRauw van afgelopen april draaide de man met de telefoonhoorn-hoofdtelefoon al de sterren van de hemel. Geen knal hits, maar super origineel en precies wat het Lab nodig heeft: muziek die flirt naar disco met maar met een ruig randje. Joost van Bellen interviewde Rory voor het Rauwblog en Rory geeft een gratis te downloaden verse mix aan jullie cadeau. Cadeautje terug geven? Sneeuw schud bollen uit Amsterdam en Utrecht!

JVB: Hey Rory, where are you at this very moment? And what do you see around you?

RP: I’m at home in London, I can see ‘Come Dine With Me’ on TV, lots of records, a broken synth from eBay and a lot of clutter.

JVB: In what part of London do you live and what’s it like?

RP: I’ve lived in Stoke Newington, north east London, for 10 years and really love it round here, lots of green space and pretty much any kind of food imaginable are all on my doorstep.

JVB: You know, I have no idea where that is! I hardly go to London… Is it a hipster neighborhood? Or a classy suburb?

RP: Somewhere in between? When I first moved here people thought I lived in a different city! But if you keep going north from Old Street, through Dalston, you end up here. The surrounding areas have definitely become hipper over the years and Stoke Newington itself has become more gentrified but it’s retained its character.

JVB: Ah, sounds good to me. Earlier this year I wound up in such a ‘hip’ area, I just couldn’t cope. EVERYBODY there was so conscious of their looks, it drove me crazy.

RP: Well, Dalston, which is on my doorstep has become very strange.

JVB: In what way?

RP: Mainly because as a neighborhood it’s still as loud and dirty as it has always been, except now if you stand on the junction you just see a catwalk of boys in rolled up trousers and Morrisey haircuts. But I like having it nearby though as there are a lot of interesting events coming from there.

JVB: Next question! How has the summer of 2010 been so far for you?

RP: Busy! Lots of djing, I did a small American tour, which was a lot of fun and locking myself in the studio, which is thankfully like an icy fortress of solitude in the summer heat.

JVB: And what was your weirdest gig?

RP: I played a pool party for making time in Philadelphia at a miniature airport, which had an incredible aeroplane shaped pool, it was actually raining but people still came out and danced in the drizzle. After my set I got to dance to Aeroplane’s ‘We Can’t Fly’ while swimming in an aeroplane shaped pool.

JVB: Ha, only in America! And Russia, how was that one? I follow you on twitter and got scared stiff when you said you were going to some weird after party with no twitter connection… Russia seems so scary.

RP: Clubbing in Moscow is pretty amazing actually, it’s now one of my favorite places to play in the world. I went out there with Nadia Ksaiba, who I do a party with (Say Yes) and we were supposed to play in the bar of the Strelka Institute but due to the insane heat wave they moved it outside to their huge terrace and it ended up being phenomenal.

The interesting thing about Moscow is that everyone is dressed to the nines, this really insane fashion, everyone looks like they are about to be snapped by the facehunter.. Except everyone is smiling and has a really positive attitude. To me it feels like Berlin at the turn of the century, except the drinks are 10 times the price.

JVB: Ah, I didn’t know that, it sounds great. I bet you didn’t pay for your drinks though!

PR: Thankfully not, but the first time I went there I made the mistake of a 10 EUR coffee.

JVB: I hope it was good! Next question, a bit of a history lesson for the kids: You have been working with Erol Alkan & co on Trash right? Tell us a bit about Trash, what was that club night like? Why did it stop?

RP: Yeah I was a resident at Trash from the point it moved to The End till it finished 7 years later. It seems hard to analyze what made it so great because we were just following our hearts and playing the records and booking the bands that we loved but there was a chemistry there that was unlike anywhere I’ve played before or since.

JVB: Because of the great taste of all of you Trash became ‘trendsetting’, if people played Trash they were good and hot… That was well done! And I am happy to say I djed there too!

RP: You did! You covered for me while I was in New York I think.

JVB: Yep, I got them screaming and shouting during Prince’s Raspberry Beret, in the small room, which was big fun. And people were really nice.

RP: As for why it finished… It was the ten year anniversary and it just seemed like a good time to draw a line under everything and keep it as a perfect capsule of history.

JVB: Hmm, maybe I should do the same, in 2013 stop after 10 years with Rauw, but let’s not think about that, we just moved venues! Question: The Trash follow up is Durrr, what’s the difference? What does the name Durrr mean?

RP: The name means nothing really, Erol came up with it after we spent months trying to think of a name (you should hear some of the ones we didn’t go with) but it can mean a lot of things, to me it’s more of a sound a synth or guitar would make rather than a word.

JVB: And what’s the difference with Trash?

RP: Well it’s no longer weekly, as our venue, The End, closed down, but we have been doing sporadic parties and are about to start something more regular at a new venue here, XOYO, as well as another installment of Durrr Paris at the Social Club. There is a difference between Durrr and Trash but it’s hard to put a finger on, it’s like Joy Division and New Order.

JVB: It seems like your style of music is getting very much en vogue at the moment, what would you call it? Is it cosmic disco? Or indie disco punk?

RP: I wouldn’t say what I play is that cosmic, or even just disco but I have termed it ‘Power Disco’ in the past: rock music that you can dance to, dance music that you can rock to. And I just try and stay away from that moshpit mentality and make people dance.

JVB: Perfect for us! You have been doing great remixes of amongst others The Scissor Sisters, The XX, Yacht and The Golden Filter. How does that work? Who asks you?

RP: For the most part the artist or someone approaches me from their label but sometimes if I hear something in a song that I could work with I’ll approach the band and ask for the parts.

JVB: I really love your the XX remix, I saw them last weekend perform, it was magic but in a way I was missing the beat, I think I was the only one dancing there actually.

RP: The amazing thing about The XX, watching them live is that the beat is there, even if it’s inaudible. In a weird way I can’t help dancing to them.

JVB: I have the same! Next question: if you work in the studio, how does that work? Do you play instruments or do you just push enter lots of times?

RP: In the studio there’s lots of boring manual programming and laboring over hi-hat envelopes but I always make sure there’s a live element to give it some life, whether it’s bass, percussion or what ever. I know producers who program everything in the computer and have asked me what setting I use to the get the ‘groove’ in my mixes, the answer of course is ‘play badly’.

JVB: So it’s the live factor right? Get that human touch back in that machine.

RP: Exactly.

JVB: What are you working on in the near future? Are you ambitious?

RP: I’m going to try and get my record finished, I’ve got a couple of collaborations on the horizon which are really exciting but can’t really talk about (sorry!) and a few more remixes to do, but will probably have to take a break from them for a while. I’m ambitious on a personal level, I just want to play and produce the best work I can.

JVB: That’s a healthy ambition. You have been playing at 4 Rauw nights, which was the best so far?

RP: I really enjoyed playing with Aeroplane earlier in the year when they were still a duo, as Stephen and Vito are kindred spirits musically and am glad they are pushing that sound to bigger audience. I’m also excited to hear what Stephen comes out in his new guise as The Magician.

JVB: Yep, those were great nights. And The Magician: YES! We are huge fans already and have something cooking for Rauw. And what do you think of the Dutch? Be honest, but not too honest!

RP: All of the Dutch people I’ve met have been very warm and friendly and Amsterdam is an amazing city to explore and record shop (shout out to Distortion Records!)

JVB: And how do you prepare for a Rory Phillips set?

RP: Ripping records, making edits, listening to promos. There’s an ongoing cycle rather than preparation for a particular set, but about half of what I play is edited in some way, whether it’s a bar removed or looped or an extra kick drum thrown in.

JVB: Wow, I always wondered where those edits came from, but you do them yourself, great. Last question! If we want to make you really happy this weekend, what should we do or give you as a present? Anything goes!

RP: I collect small plastic snowglobes from every city I visit yet somehow I’m missing Amsterdam and Utrecht. Either would send me into a snowstorm of joy, just don’t throw them while I’m playing.

Rory Phillips Recorded Live On Beats In Space 10/08/10 by RoryPhillips

Aankomend Rauw weekend gaat de festival deur voor Rauw weer even op slot en duiken we tot diep in de nacht de Melkweg en Tivoli in om daar de boel op een verschrikkelijk goeie manier op de kop te zetten. Naast super ster Brodinski en Van Bellen staat ook het illustere donkere duo B.R.U.C.E. op het menu. Een samenwerking tussen Faberyayo en Tom Trago, zuigende elektronische muziek met de stem van Dart Vader… Van Bellen interviewde een ietwat brakke Tom Trago voor het Rauw Blog op een woensdag ochtend. Hij is er BIJNA klaar voor.

JVB: Ben je er klaar voor?

TT: Ik hang klaarkomend in de trapeze.

JVB: Ah, alles kits dus?

TT: Nou ja, kits is een groot word.

JVB: Beetje pips nog van het weekend?

TT: Er tussen in. Dat was me wel weer een weekend.

JVB: En het volgende staat alweer voor de deur, ik ken het gevoel.

TT: Het is een soort van gat in de grond dat maar dieper en dieper wordt.

JVB: Ow, … Ik zal het positief houden dan. Wat is nou de vraag waar je het meeste hekel aan hebt in een interview?

TT: ‘Hoe ben je nou eigenlijk begonnen met muziek?”

JVB: Okay: Hoe ben je eigenlijk begonnen met muziek?!

TT: Ik vond een saxofoon in mijn reet en ben er op gaan blazen. Het was die ene saxofoon die Mr. Oizo op zijn album heeft, ik heb hem later aan hem gegeven.

JVB: Ik vond al dat het zaakje stonk eerlijk gezegd. En wat heb je gegeten als ontbijt vandaag?

TT: Een boterham met avocado, hummus, ruccola en rode ui, zelf gesmeerd en meegenomen naar de studio. En een banaantje, een gele.

JVB: Zozo, heel goed, ik heb eerst een pak Oreo koekjes gedaan met koffie en sigaretten, ik was al weer veel te vroeg wakker en had teveel mails om boodschappen te doen. Wat staat er voor jou op het programma voor vandaag?

TT: 2 remixen en mijn album had eergister af moeten zijn (fukkin deadlines).

JVB: Tsja, maar zonder deadlines zou er misschien helemaal niets gebeuren? Hoe zit het eigenlijk met dat nieuwe album van je? Wanneer is die dan echt klaar?

TT: Begin jij nou ook al?… Weet ik veel… Als ie af is.

JVB: Tsja, ik zit maar te wachten tot ie klaar is zodat wij ons project ook een af kunnen maken, dat moest ik je manager beloven.

TT: Goed zo, daar heb ik een manager voor.

JVB: Hmmm… En die is weer op vakantie geloof ik…?

TT: Geen commentaar.

JVB: Misschien dan toch maar snel weer effe voor ie terug is?

TT: Hij weet alles, Kostijn heeft een all-seeing eye (in zijn reet).

JVB: Damn. En hey Tom, je was dit jaar al over de hele wereld te horen, hoe was Australië?

TT: Echt super super vet. Die mensen die naar de gigs kwamen kende mijn muziek gewoon, als ik mijn eigen plaat draaide begonnen ze allemaal gek te doen enzo. Da’s echt geweldig.

JVB: Hoe dan?

TT: Ja, gewoon springen en schreeuwen en met bier gooien. En 1 meisje ging huilen.

JVB: En Los Angeles? Wat deed je daar?

TT: Ik deed een kleine tour in LA & San Francisco, en ik heb daar ook dingen opgenomen voor mijn nieuwe album. En LA is echt helemaal mijn stad, ik ga er wonen denk ik. San Francisco is ook cool voor als je ouder bent of veganist.

JVB: Waarom is LA zo cool? Ik hoor het van zoooo veel mensen dat het daar helemaal te gek is… Ik was er ook laatst, maar zat in noord LA, Topanga, in de natuur tussen de hippies, zonder auto, dus het was heel rustig en mooi, en dat wast.

TT: Da’s toch ook prima, rustig was zonder auto? En je hebt toch ook een nummer gemaakt met JUNKIE XL?

JVB: Ja klopt! Maar ik interview jou en jij niet mij, dus nog effe door over LA: wat maakt het zo anders dan bijvoorbeeld Rotterdam of Dusseldorf ofzo?

TT: Ik denk gewoon het weer, en als je geld hebt de luxe, en het is zooo fokkin groot: I like that. Ik voel me dan weer een sukkeltje.

JVB: Veel mensen denken altijd dat het plastic fantastic is, zoals Miami, maar ik vond het ook een soort ‘born free’ spirit hebben, dat Easy Rider gevoel.

TT: Precies, ik weet helemaal niks van plastic fantastic, mijn ervaring is meer hippie & easy rider ja. Ik heb af en toe wel mijn ogen dicht gedaan, als ik bij een poolparty rond Coachella was ofzo, want het kan best naar worden hier en daar

JVB: Je twiette nog dat je geen zwembad meer kon zien…?

TT: Precies. En toen zat ik er in 1.

JVB: Met Faberyayo ben je B.R.U.C.E., wat is dat nou eigenlijk? Hoe is dat zo gekomen? En wie doet wat? Hoe werkt dat in de studio?

TT: Ja gewoon een nachtje doorgehaald in de studio en een nummertje gemaakt: The Wallet. Maak ik een beat…. en dan zit die lange naast me….

JVB: Ja en dan?

TT: En dan gaat hij spelletjes spelen op zijn Iphone…. en dan maak ik die beat af… en dan vraag ik:  Zoiets…. ?? ….en dan staat hij op….

JVB: En dan?

TT: En schudt hij zijn lange manen………………. En smeert hij zich voordat ie gaat rappen in met babyolie, daarom is ie zo smooth…..

JVB: En en en? (het lijkt wel telefoon sex!)

TT: Van boven naar beneden (JA knikken)…. en dan rapt hij meestal in een keer die hele track in. … Da’s echt best wel sick, meestal ook zonder te schrijven…. Dan meestal nog een beetje mixen, en klaar is het, op naar de volgende.

JVB: En verder? Je lijkt me een man die geen ‘nee’ kan zeggen en alles veel te leuk vindt?

TT: Da’s niet echt mijn probleem, ik geloof in de natuurlijke selectie, dus de minder leuke dingen vallen vanzelf af als ik bezig ben met de leukere, het kan wel vervelend zijn voor anderen, maar ja zo ben ik nou eenmaal.

JVB: Dit weekend doe je met Faberyayo 2x Rauw aan…

TT: JAAAAAA. ZINNNIN. Op Rauw spelen we onze nieuwe tracks voor het eerst, dus dat wordt een WERELD PREMIERE!!!! POMPEN.

JVB: Wat moeten we verwachten?

TT: Wel, op de grens tussen house en hiphop staat een huis een daar zit mevrouw BOOTY te eten met meneer ACID.

JVB: Ik voel em helemaal, klinkt heerlijk lekker. En vrijdag sluiten we samen back 2 back af, dat is voor het eerst… Wordt dat vechten en elkaar de loef afsteken?

TT: Nee, ik ben toch beter.

Nu op het Klinchblog van de Melkweg, het interview dat @Jobdewit hield met @Brodinski in de aanloop van Rauw dit weekend met Brodinski, B.R.U.C.E., en Joost van Bellen.

Louis Brodinski is net een paar weken geleden toch maar naar Parijs verhuisd. Dat is een stuk gemakkelijker met al zijn internationale gereis, en zo ver weg is zijn thuisstad Reims ook weer niet. Gelukkig maar, want Brodinski komt er nog regelmatig. Niet in de laatste plaats omdat zijn goede vriend Pierre-Alexandre Busson er nog steeds woont, en er zijn studio heeft. Busson, alias Yuksek, is Brodinski’s vaste muzikale partner.

Een kleine drie jaar geleden kwam Brodinski’s eerste plaat uit, ‘Bad Runner’. Hij was toen nog niet echt een dj, geeft hij toe. Zijn muzikale smaak is de afgelopen jaren ook flink ontwikkeld. ‘Ik zit nu meer in de techno, en minder in die lawaaiige sound. Ik ben iets ouder en ik geloof niet dat mensen altijd naar hetzelfde hoeven te luisteren. Het is heel cool om te vernieuwen. Over drie jaar ben ik denk ik weer met andere dingen bezig.’
Voor een fan van electronische muziek die in de jaren nul opgroeit in Frankrijk zijn Daft Punk en Ed Banger Records een nagenoeg onvermijdelijke aanwezigheid, maar de jonge Louis luisterde meer naar Kompakt-artiesten als Michael Mayer en Superpitcher. Reims, dichter bij de Belgische grens dan Parijs, is een coole stad maar ook heel klein, vertelt Brodinski. ‘Het is niet echt een stad voor jonge mensen. Ik had een hoop vrienden en we luisterenden veel naar muziek samen, maar niet in clubs, want die had je er niet echt.’

Lees de rest op het Klinchblog.

Drums Of Death is voor een nog veel te klein publiek misschien wel de absolute topper die op Rauw Lab staat op Solar. Zijn optredens op 5DaysOff, LowLands en Rauw waren allen legendarisch goed. Voor hen die Drums Of Death nog niet kennen rukte het Rauw team hem de zwarte lappen van het lijf!

JVB: Hello Mister Death, I always wanted to interview you, it’s an honor! How’s life?

DOD: Life is sweet… La Dolca Vita… if that isn’t too corny to say that?

JVB: No, it isn’t for somebody with a name like yours! What are you up to lately?

DOD: Album’s done… and now working on the Dubs Of Death. Where the album Generation Hexed is songs, the Dubs Of Death are twisted up banging versions.

JVB: Ah, when is the album coming out? We have been waiting since early spring…

DOD: Yeah, everywhere I go people have been asking where this damn album is… I am happy to tell you that it drops in the UK on Sept 20th and rest of the world End of October.

JVB: Finally! Good news. We’re really excited to have you at the Rauw Lab arena at Solar; we truly love your music and your shows. For the people who don’t know you, tell us a bit about yourself! What music should we think of?

DOD: Good question! I suppose people know me from my remixes, so my show is a live blend of my own stuff and that. And I am psyched to play your stage it’s going to be sick! I’ll bring half a life spent n rock n roll and half a life with drum machines and samplers… electronic love songs, laser rave, voodoo rhythms, rolling snare drums and a broken microphone. I came to party!

JVB: That’s good news again! We always love to see you live. Your stage presence is pretty cool, how did you come up with a look like that?

DOD: This world needs more than another boy with a laptop… The stage show is going to grow and get wild… the look I have is just the start of that. I want to cast a spell over everyone at Rauw… make them mad sweaty and crazy.

JVB: It’s the good news show! Now tell me, you have toured, amongst others, with Peaches, you also produced I Feel Cream and did a famous mix tape of her remixes… How come you two worked together? What is she to you?

DOD: She’s my Galactic Rave Sister. She and I met, became great friends and has been a big influence on me… The touring we did was long but I loved it… I wanted to tour forever… on that big ass tour bus… new city every night. Always working on new tunes and playing shows… you can sleep when you’re dead! Ha. Working on her album was great, I’m happy to tell people to fuck off and steam ahead with my ideas but working with her was a real lesson. She’s supa dope!

JVB: We are big fans too! You also toured with Hot Chip, what was that like?

DOD: They were my first real shows in the US and were great. Joe from the band has been a big help and the offer to support Hot Chip was again a lesson. The bus was A LOT less crazy than Peaches… but I think you can probably guess that. I played the same venue twice; once with Peach, once with Hot Chip. The crowds were completely different but I had wicked time both shows so it was a pleasure to get to tour with them.

JVB: What do you like to eat best when you are on tour?

DOD: Ahhh: healthy things. Loads of salads, hummus, scrambled eggs I love… and shit loads of pineapple. Oh yeah… and enough coffee to drown an elephant. Big steaks when you are in Europe or Texas!

JVB: There are 3 different types of Drums Of Death shows right? A full band live show, a solo live show and a dj set? Is that correct? What will you bring to Rauw Lab this Saturday?

DOD: Right now I’m combining the solo and full band. We did ten shows with the full live group but for the album tour I want to make it HARD…HARD 4 THE PARTY – so it’s going back electronic and right now I’m working on visuals too. Love the Moderat show… so when we tour the album I want visuals to match that and more. At Rauw it’s a solo show… one of the last… Part live and part DJ, loads of vocals, I sample them and cut all the beats up on a couple of samplers. Really fun. My show for Rauw last time was nice but now I’m bringing my hard drives of NASTY for you. Love the shows in Netherlands… people are crazy.

JVB: And we love you! How do we prepare for a Drums Of Death gig? And what not to bring? Crucifixes, garlic, virgins, what else?

DOD: Haha. I’m a man of science posing as a spiritualist… taking folklore and using it for my own ends. Don’t bring any bigots or creationists… It might get ugly.

JVB: Okay, we wont, I promise. But, do you believe in the afterlife?

DOD: I do not. I believe in Carl Sagan and our pursuit by us little creatures to reach out into the distant, dark endless of stars and planets… I am proud that we can use science and reason to better ourselves.

JVB: So, if Death would conquer this planet, what would you say in your first speech to the world?

DOD: Dear world, I hope I shall be a good and gracious leader… But forgive me if I succumb to my desires and temptations… Ha… Joking aside… I’d make a great Emperor. Well, I’d say that…right?!

JVB: Yes you did and so it will be. We are ready to be your devotees!

DOD: Go forth my son… Spread the word: loveandraveandlasers!

JOAKIM

In de grote bonte verzameling dj’s die vaker op Rauw draaien is Joakim misschien wel de meest onvoorspelbare, avontuurlijke en dus spannendste naam. Hij is dus dé perfecte afsluiter voor het Rauw Lab op Solar, immers, Rauw Lab gaat buiten dol dwaas feesten over experiment en avontuur. Dikke kans dat het dak er finaal afgaat op muziek die je nooit en te nimmer op een festival zou verwachten. Rauw directeur Van Bellen voelde hem via Ichat exclusief voor het Rauw Blog aan de Franse tand!

JVB: Joakim, are you there?

JVB: Joakim??? (5 minutes later)

JVB: Hello?! (15 minutes later)

JVB: Tic-toc-tic-toc… (30 minutes later)

JVB: Erm…. (40 minutes later)

JVB: If you don’t answer me I will get naked on video chat!!!

JK: Hey Joost!

JVB: Ah! Hey Joakim!

JK: Sorry, was recording stuff in the studio, didn’t see the time…

JVB: No worries at all sir. Tell when you are ready.

JK: We can start whenever.

JVB: Okidoki, here we go. How are you? Where are you? What do you see around you?

JK: I’m very good, I’m in my studio, I see a mixing desk, 2 pairs of monitors, guitars amps, a Sunn O))) poster and Vito de Luca (Aeroplane) trying to Ichat me.

JVB: Tell him you have better things to do than to gossip about kitschy 80′s disco! What have you been doing at your studio? What are you working on now?

JK: I’m working on new music. Recently I built a new studio, my dream studio in a way, been recording with Zombie Zombie for a week and now I’m working for myself. I’ve been waiting for this for a while. Now that everybody left Paris for holidays I can finally concentrate on my music; it’s the ideal period, even the weather is shit.

JVB: Tell us a bit about yourself… Who are you exactly?

JK: I can’t tell you who I am, or I can tell you bullshit, I’m quite good at that. According to the close people around me, I’m the most secretive person they know. I usually don’t agree with them, but anyway I like to maintain some ambiguity, I have a big problem with being tagged for instance. I can tell you my name is Joakim, I was born in Paris, where I live, but I’m half Swedish and half Arabic.

JVB: Ah, a mysterious man… But I miss some info: you are a producer too right? And a dj?

JK: Oh yes, that’s what I do for a living, haha. I make music, I compose and produce music, I play live and sometimes DJ too. In that order, I don’t know what I could do else.

JVB: I could think of a hundred things that you could most probably do properly! Like running a record label? Tigersushi… Is it your label? How to describe what comes out on Tigersushi?

JK: Yes Tigersushi is my label; we’re just celebrating our 10th birthday this year. I don’t know exactly how to describe the music we release, because we never thought of releasing one specific type of music, we just need to fall in love with the artist and the music. But I would say we try to release challenging music, stuff that we are proud to defend because few labels would.

JVB: I’m a big fan I must say, especially because it’s so heroic in it’s releases and so many are so great.

JK: Thx!

JVB: And for the dj part of you: the festival season, what’s the big difference for you between festival gigs and club gigs?

JK: It depends on the club and the festival, but in general, you have to play more beefed-up sets for festivals, more techno and straight dance music, it’s harder to play weird stuff or old disco. It also depends on your slot, I managed to drop some hi-NRG at the end of Benicassim, because I was doing the closing set. There’s also a simple but big difference: in clubs you can usually play very close to the people and look at them in the eyes, whereas at a festival you’re usually quite far from the dancers on a huge scene.

JVB: Well, for coming Sunday you are closing off too, but you are also close to the crowd, and it’s called Rauw Lab so we can experiment a bit, but people will be wasted after 2 days Solar… So I leave it up to you! And there’s another thing we should be aware off: You are closing off the Rauw Lab arena at the same time Boys Noize (a noisy German dude) will be closing off main stage, how can we convince everybody to stay at the Rauw Lab?

JK: Haha, that’s a challenge! I guess we should avoid trying to compete with Alex in the same style and play a radically different set.

JVB: Yes it is a challenge, but still, they can hear him at many festivals and at Rauw a few times a year, and not YOU. And our place holds only 500 people, so it’s intimate.

JK: And we will keep the girls dancing, he will keep the guys with caps and hoodies.

JVB: And the gays! And when we have the girls and the gays the hoodie guys who are horny will stay too.

JK: Oh yes! We’ll have the best of the party people.

JVB: Good, we have masterplan! And Joakim, sir, ID-magazine called you the godfather of French electro… Do you agree?

JK: The godfather of French electro! That’s a lie. But if you consider that journalists have a bit of amnesia and believe that French electro started with Justice, then yeah, I’m a fucking godfather.

JVB: Haha! And what’s the French scene like at the moment? Who do you think are good and fresh and new?

JK: The French scene is quite cool at the moment, very diverse and very dynamic. And fresh in Paris, well DyE of course, he’s our young Tigersushi electro artist! He makes electronic music that is all about love and chemicals, he’s got a unique sound, which even convinced Mehdi to make a spontaneous remix of one of his tracks! Logo are also quite talented, they manage to make banging disco that doesn’t sound cheesy because it’s a bit dark and well written too.

JVB: I need to check them out! And concerning international artists, who’s doing great stuff? Who can make a difference in the future of music?

JK: Well, Siriusmo, James Pants, Kindness, Discodeine.. I’m trying to think of a new Rock band that is really exciting, but nothing comes to mind…

JVB: Check out Sleigh Bells! I think they are super. Hard… but super great.

JK: Oh yes, I need to check them, just heard a few snippets.

JVB: Silly question: apart from your great music taste and talent you look pretty smart too, a true dandy, how many clothes do you own? And what’s your favorite look?

JK: Arf! Too many clothes I guess, my closet is not closing anymore. But I don’t like shopping. I have tons of clothes from my parents because they used to make clothes and buy a lot of vintage. And now we are also doing clothes with Tigersushi Furs (red: NO REAL FUR! the name is a joke), so I don’t have to buy stuff anymore.

I like quality clothes, I hate cheap trendy stuff, I like to feel that there’s a real vision and craftsmanship in a piece of clothes. Well, basically that means I like expensive or vintage stuff I guess haha. But at least expensive stuff is usually not made in sweat shops (usually…). You say I’m a dandy, then I would say like Oscar Wilde that I have simple tastes: I only like the best.

JVB: That goes for your music too! Who are your all time heroes?

JK: You have some tricky questions..

JVB: I know! I’m pretty good right? And I’m holding back! No sex questions for instance.

JK: Sex questions are easier.

JVB: Ah, well… What are your all time favorite positions?

JK: Below with my all time favorite (female) hero, is that ok?

JVB: Okay, let’s keep the mystery alive. But since a good dj set is like good sex: how would you like to see the Rauw crowd at the end of your set on Sunday?

JK: Kissing each other with a smile on their face (it’s not valid if you are on E).

JVB: DEAL! We’ll do a massive group kiss to end the festival! You better get the best kiss record you own ready.

JK: Haha, sure! But I’m not part of the crowd; I’m there to watch.

Joakim DJ Set live on Radio France by Joakim

op 27 Februari schreef Janna van Truants al een stuk over Joakim op ditzelfde blog. Deze lees je HIER

Deze zomer hebben the Glimmers weer een druk druk druk (maar gezellig) schema. Tijdens de Rauw Zommertour zijn ze aanstaand weekend te zien op Solar Festival, en op 4 september op Valtifest.

Joost van Bellen was benieuwd hoe dat nou gaat, en stelde ze wat vraagjes.

GLIM: We hebben besloten er maar 500 van te maken, zo komen we net uit de kosten. Het is trouwens niet onze muziek, wij hebben al deze muziek niet geschreven. Het zijn onze edits en bewerkingen, onze versies gemaakt van bestaande songs of opnames om onze DJ sets wat origineler te kruiden. Heel erg dubieus. We willen er ook geen winst op maken, daar hebben we het recht niet op. En 500 copies zijn wereldwijd niet veel, maar het internet met al zijn of haar piraten doen wel de rest

GLIMMER TWINS – BUFFALO JAMS MINI MIX by RauwRauw

11:27 | TWR72`

11:38 | Monsieur Plastique heeft er zin in!

14:13 | Achter dat haar en die zonnebril draait Tommie Sunshine.

16:49 | A-TRAK en zelfs JOOST VAN BELLEN vermaken zich goed. Wat een gezelligheid!

19:11 | Rauwpodium is drukdrukdruk, Joost van Bellen, Brodinski b2b Noob geven ze van Jetje.

20:41 | RITON vermaakt zich ook wel.

21:31 | Crookers sluiten af.

Een selectie wat minder serieuze foto’s staan op Feestboek.

Afgelopen weekend was me er weer een. Na de opening van een of andere fashion store heulemoal op zijn kop te zetten door met André J op visite te komen, ging het door in de Melkweg. Nadat Joost van Bellen de zaal helemaal in de mood had gekregen was daar dan Larry Tee. Meisjes in designershirts en killerheels werden op de vloer vergezeld door energieke partygangers en interessante modemensen. Nadat André J een show weg gaf waar Joost van Bellen zijn snor nog steeds van overeind staat, was het tijd voor The OddWord. Ieder die nog niet van deze Belgen hadden gehoord weten nu dat het knallen van deze heren niet te ontkennen is!

Op zaterdag was André J in Amsterdam te spotten op een fiets, en Larry Tee op een Barbie modeshow. In de vengabus naar Utrecht bleek dat we niet zomaar met een buitje te maken hadden, maar met een wolkbreuk alsof de apocalypse was aangebroken. Ieder in Utrecht die deze regen heeft getrotseerd zal iedereen die dat niet heeft gedaan waarschijnlijk voor gek uitmaken. Zij weten nu allemaal de het antwoord op de vraag van die vrouw met de baard: ‘WHO IS IT!?’ Waarom? Nou, zie de foto’s en de video maar.

Klik hier voor de foto’s door Viceland.com

Video door MarkLoonen.nl

Afgelopen weekend was het zo ver.  In de Melkweg stonden op vrijdag; Larry Tee, André J, The OddWord en Joost van Bellen tijdens Rauw, om op zaterdag hun muzikale kunstje nog even in Tivoli te vertonen.

Naast Larry zijn muzikale ambities, heeft hij zich nu weer op iets nieuws gestort. Hij is ook stevig aan de slag met een nieuw blad dat vers van de persen rolt in Londen en meteen al een mega hit aan het worden is. Hier wat leuke dingen uit dat gezellige blad, om alvast in de stemming te komen voor dit weekend.