Author Archive

The Walk and Rogerseventytwo, of TWR72 voor mensen die niet van schrijven houden, staan zaterdag op Valtifest met de WERELDPREMIERE van hun Liveshow. Al om 13:30 op onze Rauw Mainstage zullen zij op de NDSM scheepswerf met een liveshow en spectaculaire visuals het Valtifestpubliek overdonderen. Hoe dat er uit gaat zien is natuurlijk grootsch geheim, maar als het er maar half zo goed uit ziet als hun 2 dagen gereleasde videoclip ‘Tunnel’, zijn wij al meer dan tevreden.

Aankomende zaterdag op het Rauw Lab Goes Disco op Mysteryland staat de ubercoole Londenaar Rory Phillips te draaien, iets waar de Rauw crew gigantisch naar uitkijkt. Tijdens het Rauweekender en SuperRauw van afgelopen april draaide de man met de telefoonhoorn-hoofdtelefoon al de sterren van de hemel. Geen knal hits, maar super origineel en precies wat het Lab nodig heeft: muziek die flirt naar disco met maar met een ruig randje. Joost van Bellen interviewde Rory voor het Rauwblog en Rory geeft een gratis te downloaden verse mix aan jullie cadeau. Cadeautje terug geven? Sneeuw schud bollen uit Amsterdam en Utrecht!

JVB: Hey Rory, where are you at this very moment? And what do you see around you?

RP: I’m at home in London, I can see ‘Come Dine With Me’ on TV, lots of records, a broken synth from eBay and a lot of clutter.

JVB: In what part of London do you live and what’s it like?

RP: I’ve lived in Stoke Newington, north east London, for 10 years and really love it round here, lots of green space and pretty much any kind of food imaginable are all on my doorstep.

JVB: You know, I have no idea where that is! I hardly go to London… Is it a hipster neighborhood? Or a classy suburb?

RP: Somewhere in between? When I first moved here people thought I lived in a different city! But if you keep going north from Old Street, through Dalston, you end up here. The surrounding areas have definitely become hipper over the years and Stoke Newington itself has become more gentrified but it’s retained its character.

JVB: Ah, sounds good to me. Earlier this year I wound up in such a ‘hip’ area, I just couldn’t cope. EVERYBODY there was so conscious of their looks, it drove me crazy.

RP: Well, Dalston, which is on my doorstep has become very strange.

JVB: In what way?

RP: Mainly because as a neighborhood it’s still as loud and dirty as it has always been, except now if you stand on the junction you just see a catwalk of boys in rolled up trousers and Morrisey haircuts. But I like having it nearby though as there are a lot of interesting events coming from there.

JVB: Next question! How has the summer of 2010 been so far for you?

RP: Busy! Lots of djing, I did a small American tour, which was a lot of fun and locking myself in the studio, which is thankfully like an icy fortress of solitude in the summer heat.

JVB: And what was your weirdest gig?

RP: I played a pool party for making time in Philadelphia at a miniature airport, which had an incredible aeroplane shaped pool, it was actually raining but people still came out and danced in the drizzle. After my set I got to dance to Aeroplane’s ‘We Can’t Fly’ while swimming in an aeroplane shaped pool.

JVB: Ha, only in America! And Russia, how was that one? I follow you on twitter and got scared stiff when you said you were going to some weird after party with no twitter connection… Russia seems so scary.

RP: Clubbing in Moscow is pretty amazing actually, it’s now one of my favorite places to play in the world. I went out there with Nadia Ksaiba, who I do a party with (Say Yes) and we were supposed to play in the bar of the Strelka Institute but due to the insane heat wave they moved it outside to their huge terrace and it ended up being phenomenal.

The interesting thing about Moscow is that everyone is dressed to the nines, this really insane fashion, everyone looks like they are about to be snapped by the facehunter.. Except everyone is smiling and has a really positive attitude. To me it feels like Berlin at the turn of the century, except the drinks are 10 times the price.

JVB: Ah, I didn’t know that, it sounds great. I bet you didn’t pay for your drinks though!

PR: Thankfully not, but the first time I went there I made the mistake of a 10 EUR coffee.

JVB: I hope it was good! Next question, a bit of a history lesson for the kids: You have been working with Erol Alkan & co on Trash right? Tell us a bit about Trash, what was that club night like? Why did it stop?

RP: Yeah I was a resident at Trash from the point it moved to The End till it finished 7 years later. It seems hard to analyze what made it so great because we were just following our hearts and playing the records and booking the bands that we loved but there was a chemistry there that was unlike anywhere I’ve played before or since.

JVB: Because of the great taste of all of you Trash became ‘trendsetting’, if people played Trash they were good and hot… That was well done! And I am happy to say I djed there too!

RP: You did! You covered for me while I was in New York I think.

JVB: Yep, I got them screaming and shouting during Prince’s Raspberry Beret, in the small room, which was big fun. And people were really nice.

RP: As for why it finished… It was the ten year anniversary and it just seemed like a good time to draw a line under everything and keep it as a perfect capsule of history.

JVB: Hmm, maybe I should do the same, in 2013 stop after 10 years with Rauw, but let’s not think about that, we just moved venues! Question: The Trash follow up is Durrr, what’s the difference? What does the name Durrr mean?

RP: The name means nothing really, Erol came up with it after we spent months trying to think of a name (you should hear some of the ones we didn’t go with) but it can mean a lot of things, to me it’s more of a sound a synth or guitar would make rather than a word.

JVB: And what’s the difference with Trash?

RP: Well it’s no longer weekly, as our venue, The End, closed down, but we have been doing sporadic parties and are about to start something more regular at a new venue here, XOYO, as well as another installment of Durrr Paris at the Social Club. There is a difference between Durrr and Trash but it’s hard to put a finger on, it’s like Joy Division and New Order.

JVB: It seems like your style of music is getting very much en vogue at the moment, what would you call it? Is it cosmic disco? Or indie disco punk?

RP: I wouldn’t say what I play is that cosmic, or even just disco but I have termed it ‘Power Disco’ in the past: rock music that you can dance to, dance music that you can rock to. And I just try and stay away from that moshpit mentality and make people dance.

JVB: Perfect for us! You have been doing great remixes of amongst others The Scissor Sisters, The XX, Yacht and The Golden Filter. How does that work? Who asks you?

RP: For the most part the artist or someone approaches me from their label but sometimes if I hear something in a song that I could work with I’ll approach the band and ask for the parts.

JVB: I really love your the XX remix, I saw them last weekend perform, it was magic but in a way I was missing the beat, I think I was the only one dancing there actually.

RP: The amazing thing about The XX, watching them live is that the beat is there, even if it’s inaudible. In a weird way I can’t help dancing to them.

JVB: I have the same! Next question: if you work in the studio, how does that work? Do you play instruments or do you just push enter lots of times?

RP: In the studio there’s lots of boring manual programming and laboring over hi-hat envelopes but I always make sure there’s a live element to give it some life, whether it’s bass, percussion or what ever. I know producers who program everything in the computer and have asked me what setting I use to the get the ‘groove’ in my mixes, the answer of course is ‘play badly’.

JVB: So it’s the live factor right? Get that human touch back in that machine.

RP: Exactly.

JVB: What are you working on in the near future? Are you ambitious?

RP: I’m going to try and get my record finished, I’ve got a couple of collaborations on the horizon which are really exciting but can’t really talk about (sorry!) and a few more remixes to do, but will probably have to take a break from them for a while. I’m ambitious on a personal level, I just want to play and produce the best work I can.

JVB: That’s a healthy ambition. You have been playing at 4 Rauw nights, which was the best so far?

RP: I really enjoyed playing with Aeroplane earlier in the year when they were still a duo, as Stephen and Vito are kindred spirits musically and am glad they are pushing that sound to bigger audience. I’m also excited to hear what Stephen comes out in his new guise as The Magician.

JVB: Yep, those were great nights. And The Magician: YES! We are huge fans already and have something cooking for Rauw. And what do you think of the Dutch? Be honest, but not too honest!

RP: All of the Dutch people I’ve met have been very warm and friendly and Amsterdam is an amazing city to explore and record shop (shout out to Distortion Records!)

JVB: And how do you prepare for a Rory Phillips set?

RP: Ripping records, making edits, listening to promos. There’s an ongoing cycle rather than preparation for a particular set, but about half of what I play is edited in some way, whether it’s a bar removed or looped or an extra kick drum thrown in.

JVB: Wow, I always wondered where those edits came from, but you do them yourself, great. Last question! If we want to make you really happy this weekend, what should we do or give you as a present? Anything goes!

RP: I collect small plastic snowglobes from every city I visit yet somehow I’m missing Amsterdam and Utrecht. Either would send me into a snowstorm of joy, just don’t throw them while I’m playing.

Rory Phillips Recorded Live On Beats In Space 10/08/10 by RoryPhillips

De maandelijkse club avond Rauw verhuist in Amsterdam vanaf november naar een nieuwe locatie: Trouw.

Veranderingen zijn inherent aan club en muziek cultuur: Rauw had al eerder als thuis basis clubs als de Amuse (Sugar Factory) en 11 in het Post CS gebouw. Rauw neemt nu, na bijna 3 jaar van goede samenwerking, in oktober groots afscheid van de Melkweg tijdens het Amsterdam Dance Event om in november met vol enthousiasme te beginnen in de voormalige drukkerij aan de Wibautstraat.

In Trouw denkt Rauw zich te kunnen focussen op een club beleving, het is tijd voor experiment met minder bekende namen op een underground locatie waar een ruige sfeer kan worden neer gezet.

Op donderdag 21 oktober zal de allerlaatste Rauw in de Melkweg plaats vinden met een knaller van een line up onder de naam Decked Out, Boys Noize Records, Melkweg en Rauw presenteren Super Rauw A.D.E. Special.

In de MAX zaal staan onder andere een keur aan artiesten uit de Boys Noize Records stal: Boys Noize zélf, Housemeister, Bart BMore en Djedjotronic. In de Oude zaal gaat het er veel zwoeler aan toe en draaien Aeroplane, Villa, Joakim en natuurlijk de Rauw heer en meester Joost van Bellen de cosmic disco sterren van de hemel. De reguliere Amsterdamse Melkweg Rauw edities in september en oktober zullen niet plaats vinden: in september staat Rauw op Valtifest en in oktober is de datum verruild voor de datum op het A.D.E..

Op vrijdag 12 november en op 30 december zal Rauw voor het eerst neer strijken in Trouw. De line up voor deze edities zal later volgen.

Natuurlijk blijft Rauw elke tweede zaterdag van de maand knallen in Tivoli aan de Oude Gracht in Utrecht.

Op 11 september staan daar onder andere Don Rimini, Motor (live), Joost van Bellen en vj JPech.

Graties bijzijn vanavond? Post een foto van een fruitsalade op onze Facebookwall. De mooiste 2 salades staan +1 op de lijst.

Aankomend Rauw weekend gaat de festival deur voor Rauw weer even op slot en duiken we tot diep in de nacht de Melkweg en Tivoli in om daar de boel op een verschrikkelijk goeie manier op de kop te zetten. Naast super ster Brodinski en Van Bellen staat ook het illustere donkere duo B.R.U.C.E. op het menu. Een samenwerking tussen Faberyayo en Tom Trago, zuigende elektronische muziek met de stem van Dart Vader… Van Bellen interviewde een ietwat brakke Tom Trago voor het Rauw Blog op een woensdag ochtend. Hij is er BIJNA klaar voor.

JVB: Ben je er klaar voor?

TT: Ik hang klaarkomend in de trapeze.

JVB: Ah, alles kits dus?

TT: Nou ja, kits is een groot word.

JVB: Beetje pips nog van het weekend?

TT: Er tussen in. Dat was me wel weer een weekend.

JVB: En het volgende staat alweer voor de deur, ik ken het gevoel.

TT: Het is een soort van gat in de grond dat maar dieper en dieper wordt.

JVB: Ow, … Ik zal het positief houden dan. Wat is nou de vraag waar je het meeste hekel aan hebt in een interview?

TT: ‘Hoe ben je nou eigenlijk begonnen met muziek?”

JVB: Okay: Hoe ben je eigenlijk begonnen met muziek?!

TT: Ik vond een saxofoon in mijn reet en ben er op gaan blazen. Het was die ene saxofoon die Mr. Oizo op zijn album heeft, ik heb hem later aan hem gegeven.

JVB: Ik vond al dat het zaakje stonk eerlijk gezegd. En wat heb je gegeten als ontbijt vandaag?

TT: Een boterham met avocado, hummus, ruccola en rode ui, zelf gesmeerd en meegenomen naar de studio. En een banaantje, een gele.

JVB: Zozo, heel goed, ik heb eerst een pak Oreo koekjes gedaan met koffie en sigaretten, ik was al weer veel te vroeg wakker en had teveel mails om boodschappen te doen. Wat staat er voor jou op het programma voor vandaag?

TT: 2 remixen en mijn album had eergister af moeten zijn (fukkin deadlines).

JVB: Tsja, maar zonder deadlines zou er misschien helemaal niets gebeuren? Hoe zit het eigenlijk met dat nieuwe album van je? Wanneer is die dan echt klaar?

TT: Begin jij nou ook al?… Weet ik veel… Als ie af is.

JVB: Tsja, ik zit maar te wachten tot ie klaar is zodat wij ons project ook een af kunnen maken, dat moest ik je manager beloven.

TT: Goed zo, daar heb ik een manager voor.

JVB: Hmmm… En die is weer op vakantie geloof ik…?

TT: Geen commentaar.

JVB: Misschien dan toch maar snel weer effe voor ie terug is?

TT: Hij weet alles, Kostijn heeft een all-seeing eye (in zijn reet).

JVB: Damn. En hey Tom, je was dit jaar al over de hele wereld te horen, hoe was Australië?

TT: Echt super super vet. Die mensen die naar de gigs kwamen kende mijn muziek gewoon, als ik mijn eigen plaat draaide begonnen ze allemaal gek te doen enzo. Da’s echt geweldig.

JVB: Hoe dan?

TT: Ja, gewoon springen en schreeuwen en met bier gooien. En 1 meisje ging huilen.

JVB: En Los Angeles? Wat deed je daar?

TT: Ik deed een kleine tour in LA & San Francisco, en ik heb daar ook dingen opgenomen voor mijn nieuwe album. En LA is echt helemaal mijn stad, ik ga er wonen denk ik. San Francisco is ook cool voor als je ouder bent of veganist.

JVB: Waarom is LA zo cool? Ik hoor het van zoooo veel mensen dat het daar helemaal te gek is… Ik was er ook laatst, maar zat in noord LA, Topanga, in de natuur tussen de hippies, zonder auto, dus het was heel rustig en mooi, en dat wast.

TT: Da’s toch ook prima, rustig was zonder auto? En je hebt toch ook een nummer gemaakt met JUNKIE XL?

JVB: Ja klopt! Maar ik interview jou en jij niet mij, dus nog effe door over LA: wat maakt het zo anders dan bijvoorbeeld Rotterdam of Dusseldorf ofzo?

TT: Ik denk gewoon het weer, en als je geld hebt de luxe, en het is zooo fokkin groot: I like that. Ik voel me dan weer een sukkeltje.

JVB: Veel mensen denken altijd dat het plastic fantastic is, zoals Miami, maar ik vond het ook een soort ‘born free’ spirit hebben, dat Easy Rider gevoel.

TT: Precies, ik weet helemaal niks van plastic fantastic, mijn ervaring is meer hippie & easy rider ja. Ik heb af en toe wel mijn ogen dicht gedaan, als ik bij een poolparty rond Coachella was ofzo, want het kan best naar worden hier en daar

JVB: Je twiette nog dat je geen zwembad meer kon zien…?

TT: Precies. En toen zat ik er in 1.

JVB: Met Faberyayo ben je B.R.U.C.E., wat is dat nou eigenlijk? Hoe is dat zo gekomen? En wie doet wat? Hoe werkt dat in de studio?

TT: Ja gewoon een nachtje doorgehaald in de studio en een nummertje gemaakt: The Wallet. Maak ik een beat…. en dan zit die lange naast me….

JVB: Ja en dan?

TT: En dan gaat hij spelletjes spelen op zijn Iphone…. en dan maak ik die beat af… en dan vraag ik:  Zoiets…. ?? ….en dan staat hij op….

JVB: En dan?

TT: En schudt hij zijn lange manen………………. En smeert hij zich voordat ie gaat rappen in met babyolie, daarom is ie zo smooth…..

JVB: En en en? (het lijkt wel telefoon sex!)

TT: Van boven naar beneden (JA knikken)…. en dan rapt hij meestal in een keer die hele track in. … Da’s echt best wel sick, meestal ook zonder te schrijven…. Dan meestal nog een beetje mixen, en klaar is het, op naar de volgende.

JVB: En verder? Je lijkt me een man die geen ‘nee’ kan zeggen en alles veel te leuk vindt?

TT: Da’s niet echt mijn probleem, ik geloof in de natuurlijke selectie, dus de minder leuke dingen vallen vanzelf af als ik bezig ben met de leukere, het kan wel vervelend zijn voor anderen, maar ja zo ben ik nou eenmaal.

JVB: Dit weekend doe je met Faberyayo 2x Rauw aan…

TT: JAAAAAA. ZINNNIN. Op Rauw spelen we onze nieuwe tracks voor het eerst, dus dat wordt een WERELD PREMIERE!!!! POMPEN.

JVB: Wat moeten we verwachten?

TT: Wel, op de grens tussen house en hiphop staat een huis een daar zit mevrouw BOOTY te eten met meneer ACID.

JVB: Ik voel em helemaal, klinkt heerlijk lekker. En vrijdag sluiten we samen back 2 back af, dat is voor het eerst… Wordt dat vechten en elkaar de loef afsteken?

TT: Nee, ik ben toch beter.

Nu op het Klinchblog van de Melkweg, het interview dat @Jobdewit hield met @Brodinski in de aanloop van Rauw dit weekend met Brodinski, B.R.U.C.E., en Joost van Bellen.

Louis Brodinski is net een paar weken geleden toch maar naar Parijs verhuisd. Dat is een stuk gemakkelijker met al zijn internationale gereis, en zo ver weg is zijn thuisstad Reims ook weer niet. Gelukkig maar, want Brodinski komt er nog regelmatig. Niet in de laatste plaats omdat zijn goede vriend Pierre-Alexandre Busson er nog steeds woont, en er zijn studio heeft. Busson, alias Yuksek, is Brodinski’s vaste muzikale partner.

Een kleine drie jaar geleden kwam Brodinski’s eerste plaat uit, ‘Bad Runner’. Hij was toen nog niet echt een dj, geeft hij toe. Zijn muzikale smaak is de afgelopen jaren ook flink ontwikkeld. ‘Ik zit nu meer in de techno, en minder in die lawaaiige sound. Ik ben iets ouder en ik geloof niet dat mensen altijd naar hetzelfde hoeven te luisteren. Het is heel cool om te vernieuwen. Over drie jaar ben ik denk ik weer met andere dingen bezig.’
Voor een fan van electronische muziek die in de jaren nul opgroeit in Frankrijk zijn Daft Punk en Ed Banger Records een nagenoeg onvermijdelijke aanwezigheid, maar de jonge Louis luisterde meer naar Kompakt-artiesten als Michael Mayer en Superpitcher. Reims, dichter bij de Belgische grens dan Parijs, is een coole stad maar ook heel klein, vertelt Brodinski. ‘Het is niet echt een stad voor jonge mensen. Ik had een hoop vrienden en we luisterenden veel naar muziek samen, maar niet in clubs, want die had je er niet echt.’

Lees de rest op het Klinchblog.

Video door Mark Loonen

Live, groeiend, levend decor door Bas Kosters.

Onze host, Monsieur Plastique is blij met wat hij ziet.

Het publiek gaat er even bij zitten.

…maar stond gelukkig ook weer op.

En, Wannabe A Star, vermaken we ons nog een beetje?

… gelukkig maar!

Team Bas Kosters at your service @ Messagécorner.

Instructie van de fotograaf: “Look important”.

En zo is dat.

Next stop Rauw Zommer Tour:

VRIJDAG 13 AUG: MELKWEG
ZATERDAG 14 AUG: TIVOLI

BRODINSKI | B.R.U.C.E. | JOOST VAN BELLEN