ik braak de dag
ik braak de nacht
en dan ben ik gebroken

de dag gebroken
de nacht gebroken
zo braak ik dagenlang

ik breek de dag
ik breek de nacht
zodat er iets
van binnen knapt
van binnen breekt
wanneer ik braak
elke dag en elke nacht
zo braak ik dagenlang

een gebroken dag
een gebroken nacht
de laatste dans
het laatste glas
dwalend door
de smalle straten
met hun tegels
die gebroken zijn
zo braak ik nachtenlang

ik hoop maar
dat ik niet
zal braken
van  al dat
nachtenbraken
lang

@TomWaist

Het ‘dance-platform’ van de Melkweg, genaamd Klinch, heeft zelf ook een blog. Met dit blog wil Klinch tegenwoordig wat meer de diepte in d.m.v interviews met artiesten die op Klinch zullen verschijnen. Aangezien Rauw onder de vlag van dit dance-platform in de Melkweg opereert, had Job de Wit voor Klinch een gesprek met Joakim.

Door: Job de Wit

De Parijse producer en dj Joakim Bouaziz is een rusteloze eigenheimer binnen de Franse dancewereld. Hij combineert de gedegen muzikale onderlegging van Laurent Garnier, het popinstinct van Daft Punk en de experimenteerdrift van Air maar gaat altijd net even een stapje verder, of liever gezegd: een stapje opzij, zijn eigen neus achterna. Er is bijna geen peil te trekken op zijn discografie, en die van zijn platenlabel Tigersushi, behalve dat het altijd de moeite waard is om Joakims bewegingen goed te volgen. Vrijdag 13 maart draait hij op Rauw in de Melkweg.

“Ik ben dj geworden omdat ik wel moest,” vertelt hij. “Toen mijn eerste release uitkwam, moest ik iets doen om mijzelf te promoten. En omdat ik geen live-show had, ben ik gaan dj’en. In het begin was ik een hele slechte dj. Ik denk omdat ik alleen voor mijzelf draaide, de meest obscure platen die ik had. Later leerde ik dat een goede dj ook voor de mensen draait. Je moet de balans vinden tussen crowdpleasen en crowd-teasen. Als je de mensen eenmaal aan je weet te binden, kan je doen wat je wilt en zullen ze je volgen. Als je het juiste publiek hebt tenminste. Soms is het gewoon hopeloos.”

Als Joakim de telefoon beantwoordt in zijn Parijse studio, is hij druk aan het werk. Niet aan weer een coole remix of een ander artistiek discostatement – het is “technisch werk” waar hij mee bezig is. Is de producer dan een nieuwe plaat aan het afmixen? “Nee, ik ben aan het schroeven.” Hij heeft een doe-het-zelfmiddagje. Net als vroeger, zou je kunnen zeggen. Hoewel de Fransman eind jaren negentig zijn eerste plaat uitbrengt onder de naam Joakim Lone Octet, is die namelijk niet gemaakt door een achttal maar gewoon door Joakim Bouaziz in zijn eentje. Zijn laatste album Milky Ways (2009), daarentegen, is ogenschijnlijk zijn derde ‘solo’-album maar heeft hij feitelijk opgenomen door een complete band, Joakim & The Disco geheten. Lees verder..

Wat doe je als de Vrienden van het Vondelpark hun gerenoveerde stekkie feestelijk heropenen? Leonard van Munster dacht voor hun mooie zondag het perfecte cadeautje in petto te hebben. Het brein achter de voorheen pratende toiletten van de Balie had nog een opgezette vos liggen, en na het lezen dat er ‘te weinig plek voor kunst was’ op de website van het Vondelpark besloot hij het beestje met een witte vlag op een vlot te water te laten in het park, bij wijze van gift. De overgave van Reinaert de Vos werd het genoemd. In de nacht van vrijdag op zaterdag geschiedde poging één, maar vreemd genoeg dobberde de vos de volgende ochtend al niet meer rond het beeld van vondel maar in de baggerboot van de reinigingsdienst; na de vos weer ietwat te hebben opgeknapt geschiedde poging twee die niet langer mocht duren dan vijf minuten, de opblaasboot moest meteen weer opgeblazen worden om het arme beestje van het water te halen. Wat is dat nou, Vondelpark? We willen uitleg!

Quentin Dupieux is een van die weinige producers die dusdanig consistent werk levert dat zijn muziek altijd al een blijvende factor is geweest op de dansvloer. Mr. Oizo (uitspreken als: ‘musjeuh Wahzoo’), zoals hij beter bekend staat, kan vergeleken worden met marmite. Kenners zijn gesplitst in twee tegengestelde kampen die verdeeld tegenover zijn werk staan. Enerzijds zijn er aanhangers die de Fransman aanbidden tot het punt waar ze een altaar in hun kledingkast voor hem hebben gebouwd en keer op keer wensen voor een haargroeimiddel. Eentje die meehelpt in hun zoektocht naar de heilige graal van betere baardgroei. Aan de andere kant zijn er haters die als dagelijks ritueel zeven Flat Eric knuffels verbranden. Hoe dan ook heeft Mr. Oizo voor heel wat bangers gezorgd die trots doen aan zijn huidige labelnaam Ed Banger, en de tent altijd omtoveren tot een explosie van energie. Zijn recente remix van Boys Noize’s Transmission is hierbij geen uitzondering.

Hoewel zijn wilde muziek mij natuurlijk al omtoverde tot Oizo-fan was ik pas echt overtuigd van zijn creatief genie door zijn aparte skills als filmregisseur. Meneer Dupieux is namelijk naast wilde muzikant ook begaafd filmmaker. In 2007 legde hij in een mockumentary op een memorabele manier vast hoe zijn vorige album Lambs Anger symbolisch tot stand was gekomen. Ook kwam rond die tijd zijn full-length film Steak uit, waarbij mede partygangers SebastiAn en Kavinsky een rol hadden als melkdrinkende semi-sektegenoten, compleet met vreemde groepskreet. Zijn allernieuwste filmproject, waarin the Chief Executive Officer Of Party Busy P een cameo speelt, heet Rubber en gaat over killer tires. En daarbij bedoel ik niet killer tires in de zin van “Wow, zie die zevenentachtig centimeter velgen op die killer tires shinen!” maar “Mayday, mayday! Kan iemand ons helpen? We zijn verloren in de woestijn en worden achtervolgd door moordlustige killer tires!”. Aparte concepten van een creatieve geest. Hou Rubber overigens in de gaten, want de filmscore wordt geproduceerd door Dupieux hemzelf in samenwerking met leden van Justice en Cassius!

Naast dit alles heeft deze producer en DJ gewoonweg een bizar geweldige persoonlijkheid. Van zijn eerlijke uitbarstingen tijdens optredens waarbij hij een zachte en beschaafde imitatie van Christian’s Baleout uitprobeert tot zijn irrationele haat voor electro-pop dramaqueen Calvin Harris. Één ding is zeker: Mr. Oizo is zeker iemand die je op je radar moet houden. Gelukkig kun je als Rauwdouwer een niet te missen set van Mr. Oizo meepakken tijdens het aankomende Rauweekender! Mr. Oizo draait op zaterdag 9 april in de Tivoli. Zie jullie daar! Sin,@astralwish, Truant.

alvorens ik

sterven zal

hoop ik

nog ooit

vol overgave

een van de

champagne

emmers

in de

Supperclub

vol te

kotsen

[2010]

Lieve Grace Jones, mijn liefde voor je is onvoorwaardelijk. Je bent fierce as ever en Pull Up To The Bumper is mijn hymne onder de douche. Ik word vrolijk van je foto op mijn muur. Waar je zo elegant op je zijde ligt, speels de camera in kijkt en een geruit katoenen doek om je hoofd hebt geslagen. Ik ben dan ook een beetje verliefd op je. Twee jaar geleden bracht je na negen jaar muzikale stilte weer een album uit. William’s Blood, je tweede single van je album Hurricane was een pareltje an sich. Het Belgische duo Stephen Fasano en Vito De Luca, beter bekend als Aeroplane, namen dit nummer tóch onder handen en een prachtige Baleareische remix kwam tot stand. Het klonk alsof je hand in hand met je prachtige moeder Marjorie door de ruimte zweefde. Onaannemelijk, wat een buitengewoon resultaat die twee Belgen teweeg brachten. Onaannemelijk ook hoe je label deze prachtige remix zonder enige toelichting afwees. Gelukkig duurde het niet te lang voordat ze weer bij hun zinnnen kwamen en het nummer toch maar wel accepteerden.

Aeroplane is een fijne, frisse wind. Waar de schimmige, industriële electronische muziek de overhand neigt te nemen in deze tijden, levert dit Belgische duo ons pakkende baslijnen, psychedelische gitaren, fijne synthesizers en disco beats af. Melancholisch, vrolijk, ritmisch, uniek – dat is hoe ze te omschrijven. Ze hebben magische remixes gemaakt voor onder andere Lindstrøm en Christabelle (Baby Can’t Stop), Brooklyn-duo MGMT (Electric Feel, verbazingwekkend hoe ze dit uitgekauwde nummer weer interessant wisten te maken) en zelfs Robbie Williams (Bodies). Maar ze maken zelf ook voortreffelijke producties, zoals Caramellas en Whispers met Kathy Diamond, de Engelse vocaliste die het bekendst is van haar project met Maurice Fulton. Alsof jullie nog niet genoeg referentie materiaal hebben verschaf ik meteen de Soundcloud van deze twee jongemannen, waar ze maandelijks een mix op zetten. Na het luisteren van een paar van deze mixes zal het je zelf ook wel opvallen – ze draaien van alles door elkaar. Balkan, disco, pop en nog véél meer. Van Michael Jackson naar The Beach Boys, via Mr Oizo en The Juan Maclean terug naar Don Diablo. En het werkt! Verwacht hun live-sets even eclectisch dan niet beter als wat ze online hebben gezet: dhr. Fasano en dhr. De Luca mixen samen fijner dan Amaretto en appelsap.

Lieve Aeroplane, ik verheug me op het feit dat jullie weer terugkomen naar Nederland. Want één keer Superrauw aandoen op Valtifest is niet genoeg. Het is de hoogste tijd dat jullie weer je ding komen doen op Hollandse bodem en wel Donderdag de 8e op Rauweekender in Tivoli De Helling en de dag daarna, Vrijdag de 9e, op Superrauw in de Melkweg. In de Oude Zaal! Ik ben er bij en volgens mij komen de Rauwblog lezers ook mee. Ik verheug me er heel erg op. Het wordt vast en zeker heel aangenaam! Veel liefs voor mijn favoriete Belgen, en hou je taai. En als jullie Grace Jones binnenkort nog aan de telefoon hebben, doe haar dan de hartelijke groeten. x IMMYFU, Truant.

Rauw New Stijl in maart zal losbarsten met twee artiesten van het label Tigersushi. Naast de eerder geïntroduceerde Krikor zal de Parijse wonderman Joakim Bouaziz óók de Melkweg en Tivoli Oudegracht aandoen! Joakim is een muzikaal genie en een manusje-van-alles. Hij heeft een eigen label, doet meerdere muziek- en kunstprojecten en draait al zo’n tien jaar (plaatjes) mee. Al deze jaren heeft Rauw deze Parijzenaar niet durven boeken omdat hij zo onvoorspelbaar was en de diepte in ging, maar omdat Rauw New Stijl een muzikalere weg in is geslagen is het de hoogste tijd dat Joakim ein-de-lijk van de partij is. Truant Janna (@mariaplusdeux) nam de eer op zich deze welklinkende goochelaar aan de Rauwdouwers te introduceren.

Joakim is er een muzikant waar je even goed voor moeten willen gaan zitten. De Fransman die het label Tigersushi heeft opgericht en mede-Rauwer Krikor heeft getekend (ook niet misselijk: Metro Area, Poni Hoax en Maurice Fulton staan ook op zijn label), schijnt net als zijn labelgenoot beinvloed te zijn door een scala aan verschillende genres. Het begon met pianolessen op jonge leeftijd van de Libanese maestro El Bacha. De previews van Joakim’s muziek op zijn MySpace alleen al verschillen van maatvullende electronische drumbreaks naar zanglijnen als die van Yeasayer – de psychedelische rockband uit Brooklyn, en vervolgens weer terug naar funky baslijnen met vocodervocalen met een vleugje post-rock wat maar net zijn talent weerspiegelt. Hetgene waar alle nummers in overeenkomen is dat ze dansbaar zijn en dat is veelbelovend! Hoewel Joakim tegenwoordig ook live optreedt met Joakim & the Disco, zal hij zowel de Melkweg als de Tivoli op zijn kop komen zetten met een DJ-set. Hier is een filmpje van Joakim die een solide drie minuten in Parijs neerzet voor een kleine impressie.

Naast een geweldige DJ verschuilt in Joakim ook een kleine filosoof. Op zijn Twitter stelt hij de rake vraag wanneer oorlogsvocabulair populair is geworden onder DJs en clubbers (“Let’s burn this club!”, “The DJ is destroying it!” en “Tonight we’re gonna spill napalm on the dancefloor and cut the heads of the raving freaks!”) en ook eerdere gekke maar toch rake gedachtengangen zijn heerlijk om te lezen. Jaokim is een druk mannetje: Hij heeft maar liefst zeven sideprojects op zich genomen waarvan er een aantal film- en kunstgerelateerd zijn. En hoewel ik alle zeven projecten wil zien staat hij helaas maar als één van zijn verschillende gedaantes op Rauw. Joakim blijf Joakim en briljant blijft briljant. Gaat dat zien, en om jezelf de komende twee weken zoet te houden kan je hier de mix downloaden die hij voor FACT in elkaar heeft gesleuteld!

Hoezee! Rauwblog-brigadierinnen@IMMYFU en @Mariaplusdeux zijn met hun eigen blog TRUANTS vandaag 2.0 gegaan. Wat dit inhoudt moet je gewoon lekker zelf uitvogelen, maar kan verklappen dat het blog een stoere .com-url, make-over en gewoon een totale next-level-ness heeft gekregen.

De Rauwste dj’s/producers hebben al hun medewerking toegezegd aan een exclusieve mixtape-database die de leading ladies gaan aanleggen, en natuurlijk zullen we daar vanaf het rauwblog maar wat graag naartoe linken.

Op TRUANTS is de voertaal Engels, dus n goeie manier om dat nog een beetje bij te houden. Hier zullen de girls gewoon lekker in het Nederlands blijven tikken. Verwacht op het rauwblog aankomende weken veel stukjes van hun hand over aanstaande SupeRauWeekender artiesten, aangezien ze nogal kennis van zaken hebben dat gebied.

En nu op naar de zichzelfheruitgevonden TRUANTS.